‘Bu topraklarda aktivist olmak zor’

21 Aralık 2014 

Marka Konferansı 2014’ün en önemli konuklarından biri, Sir Bob Geldof‘tu. 1984 yılında U2, Status Quo, Sade, Elvis Costello, Sting, Dire Straits, Queen, David Bowie, Elton John, Madonna, Eric Clapton, Duran Duran, Neil Young, Santana, The Beach Boys gibi isimlerin hepsini aynı amaç için (Live Aid) aynı gün sahneye çıkartmaya gücü yeten bir kişi Bob Geldof. Aktivist, küfürbaz, müzisyen…

Karşımda bembeyaz dağınık saçlarıyla oturup “Bir sıkıcı röportaj daha” diye söylendiğinde biraz alınsam da”Hayır hiç de öyle olmayacak” dedim. ‘Bana şimdiye kadar sorulmamış bir soru sorabilir misin ki sıkıcı olmasın’ diye yapıştırdı lafını. Altta kalır mıyım? ‘Bir şans verirseniz belki de sorarım’ dedim. Röportajın sonuna geldiğimizi işaret eden görevliye inat ‘Boşver sen, başka sorun varsa sor’ dediğinde ‘Hani sıkıcı olacaktı?’ dememek için zor tuttum kendimi. Ama o sözünü hatırlamış olacak ki; ‘Haklıymışsın, sıkıcı olmadı’ dedi ve fotoğrafımız çekilirken iyice sarıldı bana. Veda etmek için tokalaşırken dünyanın Bob Geldof gibi müzisyenlere ne kadar ihtiyaç duyduğunu düşündüm. İçimden, çok eleştirilen ve çok sevilen tam da bu yüzden başarılı olan “Do they Know It’s Christmas?” şarkısını mırıldanarak ayrıldım yanından.

İstanbul’u sevdiğinizi biliyorum. Şehrimizle ilgili sizi en çok heyecanlandıran şey ne?
Kozmopolitliğin ve tarihin iç içe olması. Kırsallıkla modernliğin birleşimi ve bundan doğan gerilim. Burası tek bir ülkeye ait değil, uluslararası bir şehir. Bu yüzden burada kendimi rahat hissediyorum. Yabancılara gösterilen toleransı seviyorum. Dublinliyim ve Dublin’de kendimi bu kadar rahat hissetmiyorum. Paris öyle değil mesela, Paris’in kendi güzel insanları için aynısını söyleyemem. New York, Londra ve İstanbul’un gerçek kozmopolit şehirler olduğunu düşünüyorum. Böyle şehirlerde herkes birbirine karşı toleranslı olmak zorunda, başka çareniz yok. Siyasi hayatınızın ilginç olduğunu düşünüyorum. Ayrıca gece hayatınız ve yemekleriniz harika, yani burayı sevmemem için hiçbir neden yok.

Ortadoğulu ya da Türkiyeli aktivistler tanıyor musunuz?
Hayır pek tanımıyorum çünkü bu topraklarda aktivist olmak zor, hapse girmek kolay. Olanların hepsini de çok takdir ediyorum. Politikacılar gücün halktan kopuk olduğunu düşünüyorlar ve bu çok komik, çok yanlış bir düşünce. Demokratik olarak seçildikten sonra demokratik davranmıyor politikacılar. Önemli olan toplum! Bireyleri, halkı seviyorum ve otoriteyi hor görüyorum.

‘EĞİTİMİN ESERİ AFRİKA’DA’

Bob Geldof
Singer/benefit organizer Bob Geldof (C) surrounded by refugees from Sudan & Chad, fleeing famine & war, at Azernei camp. (Photo by Ian Cook//Time Life Pictures/Getty Images)

İşte tam da bu nedenle Time Dergisi’nde “Yılın İnsanı” olarak ebola savaşçılarının seçilmesi çok güzel değil mi? Politikacılar, pop yıldızları yerine, insani bir iş yapan “herkes” yılın insanı oldu…
Şahane bir şey bu. Bu doktorların ve hemşirelerin yaptığı şey delice! Minicik bir temasla hastalığın sana bulaşabileceğini biliyorsun. Annene babana “Hoşçakal” diyorsun, gidiyorsun. İngiltere’de binlerce genç gönüllü oldu. Bu olağanüstü bir cesaret örneği! Bir bu insanların cesaretine bak bir de politikacıların korkaklığına. Bu arada humaniter çalışmalara başladığım 30 sene öncesinden bugüne değişen, en güzel şey ne biliyor musun? Şu anda Afrika’da 200 bin Afrikalı sağlık görevlisi var. Eğitimin eseri bu.

1984’te Wembley Stadyumu’nda gerçekleştirdiğiniz Live Aid konserini hatırlıyorum. O konseri bugün düzenleseydiniz…
Düzenlemezdim ki! O zamanlar bu konserin bir romantik yanı vardı. Hiç beklenmedik şekilde pop müzikle birleşen bir romantizm, uydular aracılığıyla dünyaya yayıldı. Bugün bilgisayarlar var ve stadyum konserlerine gerek yok. Mandela ve Afrika’yı gerçekten dünyaya duyurmuştuk o zaman ama şimdi her ülke hakkında her bilgi her yerde var. Ama önemli olan interneti doğru kullanmak. İnternette “çok gerçek olan” şeyler göz ardı ediliyor, komik olanlarla ilgileniliyor.

‘DAHA YALNIZIM’

Sir-Bob-Geldof-and-daughter-Peaches

Kızınızı (Peaches Geldof) kaybetmenizin ardından eminim çok fazla destek mektubu, mesajı aldınız. Dünyanın her yanındaki hayranlarınız sayesinde kendinizi daha iyi hissettiniz dünya çapında daha büyük bir aileye sahip olduğunuzu fark ettiniz mi?

(Bu cevabı vermek ya da bu soruyu duymak onun için oldukça zor olmalı çünkü gözlerini kaçırıp yutkundu ve bir süre durdu.) 

Hayır, daha da yalnız hissettim. Ve bu geçmedi.

■ Kaybınız için çok üzgünüm. Emin olun yalnız değilsiniz, biz varız!

Öyleyse bu çok güzel ama sonunda seninle acı çeken kişiler ailen oluyor. Artık kendimle ilgili hiçbir şey okumuyorum, izlemiyorum, kanal değiştiriyorum. Kendime katlanamıyorum. Ama yine de sana teşekkür ederim.

1021694_9951239516b4a0df6faba28f898fe6d5

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s